Fotorelacja: Rumunia cz. 2 - Alpy Fogarskie



 Góry Fogaraskie zwane również Fogaraszami (Fogarasze) to najwyższe i najdłuższe pasmo górskie w Karpatach Południowych. Ciągnie się ono na przestrzeni blisko 80 km od przełęczy Plaiul Foii na wschodzie do przełomu Czerwonej Wieży na zachodzie.  Na całym łańcuchu karpackim między Bramą Morawską na północnym-zachodzie, a Żelazną Bramą na południu tylko Tatry przewyższają je wysokością. Najwyższy szczyt – Moldoveanu osiąga 2544m npm.  Sześć innych szczytów przekracza 2500m npm, a dwadzieścia kolejnych 2400m npm. Góry te mają bardzo ciekawy układ grzbietów. Jest to właściwie jedna długa grań wznosząca się łagodnie od zachodu i równie łagodnie opadająca na wschodnią stronę. W centralnej, najwyższej części, między szczytami Negoiu i Hartopu średnia wysokość pasma utrzymuje się na poziomie 2200-2500m npm. Od głównego grzbietu odchodzą prostopadle boczne ramiona, krótsze na stronę północną i dłuższe na południową. Poprzedzielane są one głębokimi dolinami. W budowie geologicznej przeważają łupki metamorficzne z różnorakimi domieszkami w peryferyjnych częściach pasma. Są one wyraźnie widoczne w miejscach odkrytych przez lodowce i czapy lodowe, na morenach polodowcowych i w korytach potoków. Dla bystrego obserwatora wędrówka dolinami Vistea Mare, Sambata i im podobnymi, może być niezwykle interesująca. Po drodze, oprócz zmieniających się pięter roślinno-klimatycznych  można zaobserwować bardzo ciekawe odkrywki i wychodnie skał. Doskonale widoczne są pozostałości ostatnich zlodowaceń w postaci moren, kotłów, wyżłobień, stożków fluwialnych i fluwioglacjalnych itp. Do niedawna wiele z tych miejsc było ukrytych pod warstwą zwietrzeliny, ale ogromna powódź z 2006 roku dokonała tak wielkich przeobrażeń, że wiele ciekawych miejsc zostało odsłoniętych.     http://www.e-wyprawy.pl/





Jezioro polodowcowe









Komentarze