Jordania - Petra i Wadi Rum

Petra
Petra leży w południowo-zachodniej części obecnej Jordanii. 


Położona jest na terenie wyżynnym, półpustynnym, wśród skał ciągnących się na odległość ok. 1,6 km ze wschodu na zachód i z północy na południe, będących zachodnią częścią masywu Dżabal asz-Szara.
www.eximtours.pl
Petra to obecnie ruiny miasta Nabatejczyków, znajdujące się w południowo-zachodniej Jordanii. Położona jest w skalnej dolinie, do której prowadzi jedna wąska droga wśród skał – wąwóz As-Sik. 


 Petra nie od razu była miastem wykutym w skale. Pierwsi Nabatejczycy, którzy przybyli do tego miejsca mieszkali zazwyczaj w namiotach, które tworzyły dość luźne obozowisko wśród skał, oraz w naturalnych jaskiniach, których w dolinie Petry nigdy nie brakowało. Stopniowo, wraz ze zmianą trybu życia nowych mieszkańców z koczowniczego na osiadły, zaczęły wyłaniać się płaskie, białe budynki, jakich i dziś można wiele zobaczyć na terenie Jordanii. W okresie największego rozkwitu miasto przecinała jedna główna ulica (cardo maximus), wyłożona białym kamieniem i wiele jej bocznych odnóg. Na tarasach umiejscowione były trzy duże rynki otoczone sklepami i wreszcie, co jest najbardziej charakterystyczne w tym mieście, liczne budowle wykute w skałach – począwszy od świątyń i pałaców, a skończywszy na okazałych grobowcach. Nie brakło w Petrze również dużego teatru – jednej z najbardziej spektakularnych budowli tego miasta, świadczącej o rozwoju kulturalnym miasta.

 Petra w dużym stopniu była osiedlem wykutym w skale, co już jest cechą oryginalną w stosunku do innych miast, ale jednocześnie pod wieloma względami przypominała inne miasta swojej epoki, takie jak np. Efez czy Cezarea Nadmorska. Sami Nabatejczycy, będąc do niedawna ludem koczowniczym, nie mieli tradycji budowniczych, co wymuszało na nich sięgnięcie po wzorce innych kultur. Dlatego charakterystyczną cechą architektury Petry jest skrzyżowanie stylów architektonicznych egipskich, syryjskich, greckich (przede wszystkim hellenistycznych) i rzymskich, a do tego należałoby dodać rozwiązania rodzime, zwłaszcza w zakresie zdobnictwa, co w efekcie doprowadziło do wypracowania przez Nabatejczyków ich własnego, oryginalnego stylu.
Khazneh – zwana przez Beduinów „Skarbcem Faraona” – wykuta w skale piętrowa budowla powstała ok. I-II w. n.e
Ma 39 m wysokości, wydrążona jest w czerwonym pisakowcu, jest to brama prowadząca do liczącego sobie dwa tysiące lat miasta - Petry.
















DOKUMENTY O PETRZE"

Lektor PL

Lektor ENG

Wadi Rum
Sto kilometrów na południe od Petry leży pustynia Wadi Rum. 

Podobno najpiękniejsza pustynia Jordanii i jedna z najpiękniejszych na świecie. Z czerwonego, a czasem wprost purpurowego piasku wyrastają wysoko w niebo skalne ostańce.
Czerwony piaskowiec, przez tysiące lat został wymodelowany przez wiatr w fantastyczne wzory. Wysokie skalne wieże, półki i przepaście, tworzą surowy krajobraz pustyni Wadi Rum.
Wadi Rum była zamieszkiwana w okresie prehistorycznym przez wiele różnych kultur, w tym nabatejską, pozostawiły one po sobie ślad w postaci malunków naskalnych, petroglifów i świątyń. Obecnie żyją w Wadi Rum grupy Beduinów.


Wadi Rum rozsławił na świecie brytyjski oficer Thomas Edward Lawrence, który działał na tym terenie w okresie antytureckiego powstania arabskiego z lat 1917-1918.

Region Wadi Rum jest jednym z najpopularniejszych regionów turystycznych w Jordanii, także wśród zagranicznych turystów. Popularnymi formami wypoczynku są zwiedzanie pustynnych okolic, biwakowanie "pod gwiazdami" (zwyczajem Beduinów), jazda konna (konie arabskie) oraz wspinaczka skałkowa po dość trudnych ścianach. Napływ dużej liczby turystów

w ten odosobniony rejon przyczynia się do wzrostu majętności miejscowych Beduinów, nie jest tu niczym dziwnym widok Beduina z telefonem komórkowym czy też prowadzącego ekskluzywną limuzynę.


W 2011 roku obszar chroniony Wadi Rum został wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO.


źródła: http://pl.wikipedia.org/, http://www.tenpieknyswiat.pl/, sherazade-travel.com, www.atlastours.net, www.trulyjuliechang.com

Komentarze